//A-groep (Philip Helmus)

A-groep (Philip Helmus)

Met 20 man aan de start, hopend op toch niet te veel regen werd het tempo direct hoog gehouden. Eén keer werden we opgehouden met een lekke band voor Oli Boeykens. Op het kronkelige, mooie, heuvelachtige parcours van Philip (zijn trainingsparcours trouwens, vandaar dat hij zo goed bergop fietst) werd er op sommige momenten wel heel vlug naar boven gereden. Sommigen hadden het wat moeilijk maar bleven er toch aanhangen. Enkel voor Kevin Krikillion was het tempo vandaag toch iets te snel, op een bepaald moment gaf hij teken aan onze volgwagen dat die mocht doorrijden en fietste Kevin huiswaarts. Waarschijnlijk slechte dag. De enige B-renner die het waagde om mee te fietsen, Lieven Herrogodts, had duidelijk geen moeite om te volgen, meer nog, hij vloog de hellingen op alsof het niets was. Voortaan dus A gecatalogeerd. Zoals het de ganse voormiddag maar bleef regenen en druppelen, kwam er ook geen einde aan de hellingen. En als de zon dan toch eens tevoorschijn kwam moest er persé enen beginnen zingen (op één van die steile hellingen dan nog), met als resultaat dat de zon zich direct terug ging verstoppen (foei Davy !!). Aan onze kampioen (Frederik Pieters) was niets te doen, op elke helling was hij telkens een paar honderd meter voor de rest boven. Ook al probeerde Eric op zijn groot verzet enkele keren de achterstand te beperken.
In de streek van Parike, aan de Hoogbos, begon dan de echte finale. Toen we op die laatste helling van de dag onze vrienden van de Velina naar boven zagen kruipen, was het moment van de Fré terug aangebroken. Enkel Johan (De Roeck), Nicolas en Alex probeerden nog te volgen, maar tevergeefs. Eens boven werd de achtervolging ingezet en op de N493 (Steenweg Brakel – G’bergen) waren de 3 vluchters gevat en enige doel was dan nog de Fré die toch nog een 300 meter voorsprong had. Met een 6-tal man is dan serieus rondgereden om uiteindelijk de vluchter te vatten op 200 meter van de finish. De sprint werd toen op gang getrokken en het was toch weer onze Cav die aan het langste eind trok. Aan de rode lichten werd de Fré uitvoerig proficiat gewenst met zijn sterke prestatie, parcours bleek dus uiteindelijk voor hem 200 meter te lang. En het was Philip Helmus die met de wijze woorden besluite: “Rijden kunnen we niet, maar rekenen des te meer.”

By |2015-04-27T13:31:43+00:00april 26th, 2015|RITTEN|Reacties uitgeschakeld voor A-groep (Philip Helmus)